dla większości moich znajomych jestem jakby pogotowiem ratunkowym....

lekiem na całe zło...

tak się czasami zastanawiam....

czy jak ja....

tak na prawdę....

w końcu....

będę potrzebowała pomocy....

czy ktoś....

rzuci się za mną jak w ogień....

stanie murem.....by pomóc.....

a może....

ja po prostu jestem niezniszczalna...??....

i sama dam radę....??

"...When everything’s made to be broken

I just want you to know who I am..."...

"Iris"

PS.

Chyba sama znalazłam odpowiedź, gdzieś w sieci...

Poprosiłem Boga o drzewo, podarował mi las.
Poprosiłem Boga o wodę - dostałem rzekę.
Poprosiłem Boga o kwiatek - dostałem łąkę.
Poprosiłem Boga o przyjaciela, dostałem - Ciebie...

...

tak dawno tu byłam....

walka...

zniknięcie...

choroba...

śmierć....

tak bardzo dotyka bliskich, że aż sama chciałąbym zabrać im choć odrobinę bólu....

by tak nie bolało....

trudny rok...

ale i za razem mądry rok....

nauczył wiele....

tym bardziej teraz.....

chcesz się z kimś podzielić...

ale może lepiej milczeć...

bo nie wiesz co powiedzieć...

czytasz w myślach, wiesz co usłyszysz....

dlatego może....

tu...

znów....

choć na chwilę....

myśli uspokoić....

"Życie jak skomplikowany labirynt, z którego nie można wyjść, a czym dalej, tym trudniej...."

czasami....

odnoszę wrażenie....

że siedząc jak nad kartką papieru...

koloruję swój związek...

różowymi kredkami....

"Prosiłem o wszystko,

bym mógł cieszyć sie życiem,

otrzymałem życie,

bym mógł cieszyć sie wszystkim"

znalezione w sieci

Zmęczeni sobą
jak nałogiem
trzeźwieć próbują
po libacji
jedno z tęsknotą
tkwi za progiem
drugie gdzieś
wewnątrz hibernacji
jedno się wini
za drugiego
pragnąc
nie mogą żyć tak dalej
żeby nie zrobić
najgorszego
muszą się rozstać
bez zażaleń
prawdy najgorsze
i niechciane
każde z nich mówi
sobie samo
bólem zakończą
tę nirwanę
żeby odzyskać
swą tożsamość


ks. Ryszard Winiarski